Lakad...Lakad...Lakad...Lakad

Sarap pala maglakad without a destination in mind. Lakad ng lakad. Wala lang. Just like what we did kanina.

Lakad. Kumain ng Chukie icedrop na walang lasa.

Lakad pa. Squid balls naman ni manong na may kasamang chika. imagine! he's earning almost P2,000 a day. Nagplano na nga ako na magpagawa ng pink na kariton e. pink na toothpick. pink na kawali. pink na mantika. pink na squid balls. ang galing talaga.

Lakad ulit. Pinanuod si manong na kumakain ng pares. rice pala yun tsaka beef soup kaya pares. dalawa. pair ba. kala ko naman pares kasi wala lang. pinanuod sya hanggang maconscious.

Lakad na naman. tumambay sa 7-11 habanbg umiinom ng tubig at picture taking.

Lakad ulit. siomai naman.

Lakad. May nakita silang calamares. Pero ayoko na!

Tired. Pero masaya.

Sana ganun na lang ang buhay no? nabubuhay ka lang kasi buhay ka. walang iisiping bukas. But that's not how life is. Every step we take should be with a purpose. with a destination/goal. we do this because we have to. di pwedeng nabubuhay lang ng walang pupuntahan.

Kaya once in a while... okay din maging carefree. yung bahala na. yung hindi mo alam what will be the outcome ng ginagawa mo and yet you still do it kasi gusto mo. pero wala naman sanang masasaktang ibang tao. ganun lang.